INTEIRA. Nina Maia

De Braziliaanse muzikante Nina Maia is pas 21 jaar oud, maar heeft met INTEIRA een album gemaakt dat je van je sokken blaast met de fascinerende muziek vol bijzondere invloeden en haar betoverend mooie stem.

INTEIRA, het debuutalbum van Nina Maia, had ik zonder een tipgever nooit ontdekt en wat ben ik blij met deze tip. Nina Maia komt uit het Braziliaanse São Paulo en dat hoor je in haar muziek, die subtiele invloeden uit de Braziliaanse muziek verwerkt, en in haar Portugese teksten. De jonge Braziliaanse muzikante blijft echter zeker niet hangen in de zonnige Braziliaanse klanken die we kennen uit het verleden en sleept er op haar debuutalbum van alles bij. INTEIRA is daarom niet in een hokje te duwen en is bovendien een album dat je blijft verrassen. De muziek op het album is echt prachtig, maar de stem van Nina Maia is nog wat mooier. Het levert een heel bijzonder en werkelijk wonderschoon album op.

Journalist Guuz Hoogaerts, onder andere bekend van de website Filles Sourires, tipt me met enige regelmaat interessante albums van Franse of in ieder geval Franstalige zangeressen. Deze tip gaat een andere kant op, want Nina Maia komt uit het Braziliaanse São Paulo en zingt in het Portugees.

Ik volg de Braziliaanse muziek nog een stuk minder intensief dan de Franse popmuziek en ben het afgelopen twee decennia vooral blijven hangen bij Bebel Gilberto (die New York als thuisbasis heeft) en Céu. Laatstgenoemde komt net als Nina Maia uit São Paulo en geeft op haar albums een eigen draai aan verschillende genres binnen de Braziliaanse muziek. Nina Maia doet dit op haar debuutalbum INTEIRA ook, maar blijft nog een stuk verder verwijderd van de traditionele Braziliaanse muziek.

Nina Maia, die niet alleen zangeres is maar ook muzikante en producer, maakt al sinds haar veertiende muziek en is inmiddels 21 jaar oud. Op INTEIRA maakt ze muziek die het zwoele, zonnige en verleidelijke heeft van de Braziliaanse muziek die we kennen, maar als je wat beter naar het album luistert hoor je dat ze vooral andere invloeden verwerkt.

INTEIRA klinkt met enige regelmaat aangenaam jazzy, maar Nina Maia experimenteert ook met elektronica en bijzondere ritmes en is ook niet bang voor accenten uit de neoklassieke muziek, wat haar muziek, samen met het subtiele laagje Braziliaanse muziek en de Portugese teksten, een uniek eigen karakter geeft.

In muzikaal opzicht is INTEIRA een bijzonder mooi klinkend album, maar het is ook een interessant album, dat steeds weer verrast met bijzondere klanken en onverwachte wendingen. Die klanken komen aan de ene kant van de piano van Nina Maia en van akoestische gitaren, maar worden ook verrijkt met bijdragen van zowel strijkers als elektronica en met percussie.

In een aantal tracks schuift Nina Maia zelfs wat op richting de eigenzinnige indiepop van het moment, maar dan wel overgoten met een subtiel Braziliaans sausje. De muziek op INTEIRA, die ook verrassend subtiel en akoestisch kan klinken, houdt je op het puntje van je stoel, maar in vocaal opzicht vind ik het debuutalbum van Nina Maia misschien nog wel indrukwekkender.

De jonge Braziliaanse muzikante beschikt over een heldere en zuivere stem en het is een stem die ouder klinkt dan de 21 lentes die Nina Maia telt. De Braziliaanse muzikante zingt met veel gevoel, maar kan haar stem ook atmosferischer en zweveriger laten klinken, want fraai combineert met de wonderschone muziek op INTEIRA.

Zeker als Nina Maia het experiment opzoekt in haar songs, en dat doet ze met grote regelmaat, is INTEIRA een razend spannend album, dat op hetzelfde moment ook uitnodigt tot wegdromen in de Braziliaanse zon. Ik volg de Braziliaanse popmuziek zoals gezegd niet op de voet, maar als er meer albums als het debuutalbum van Nina Maia worden gemaakt, missen we in Europa en de Verenigde Staten echt heel veel.

Het enige dat ik heb aan te merken op het album is dat INTEIRA met acht tracks en een klein half uur muziek eigenlijk meer een mini-album is. Het is er gelukkig wel een waarop zoveel gebeurt dat je niet het idee hebt dat je naar een kort album luistert, maar het is er ook zeker een een die echt naar heel veel meer smaakt.

Erwin Zijleman

 

Je kunt INTEIRA hier luisteren en bestellen:

https://selokirecords.bandcamp.com/album/inteira

Arte Bruta. BIKE

Music from Brazil does not find its way to this blog every day, if not year. Music from the Portuguese language speaking, huge state in Latin America I usually associate with bossa nova or something like it. Enter BIKE. Single 'O Torto Santo' had already made it to these pages and here is Arte Bruta, the band's fifth album, yet my first.

BIKE, most likely, is a new band for most readers as well. The band's members are: Julito Cavalcante (guitar and vocals), Diego Xavier (guitar and voice), Daniel Fumega (drums) and João Gouvea (bass). They release records since 2015 of which the third is an obvious pun, 'Their Shamanic Majesties' Third Request'.

The new album's title refers to the 'art brut' or 'raw art', as founded by Jean Dubuffet in France well after WWII. The music on Arte Bruta is far from raw, I'd comment. BIKE mostly plays a very stylised form of psychedelia. Although some parts of 'O Encontro Do Céu Com A Terra', remind me more of COBRA painter Karel Appel's famous motto: "I do not paint, I hit".

Art Brut. J. Dubuffet Kröller-Müller. Photo W.de Natris

BIKE mixes a set of influences into its music in a quite organic way. There is always a light form of psychedelia as is in vogue for more than a decade now. Always more an integrated part of the sound than heavily defining everything that is happening. There's a song first and that gets a light psychedelic treatment. Automatically the 1960s creep in, as then the sound was invented. The next level makes what BIKE is, a Brazilian band. Especially in the way of singing and I do not refer to the Portuguese language here per se, makes the bossa nova a defining feature. It is the dreamy way of singing, straight out of the Astrud and Bebel Gilberto songbook. This mix gives BIKE its own flavour, setting it apart from all the other bands out there playing this kind of music.

Photo: Bel Gandolfo

The album starts totally out there. What to make of it? BIKE is on its own trip somewhere between music and whatever. 'Arcoverde' is an ouverture before the album starts. It spells brace yourself for some weird shit but in fact it parks weirdness and moves into songs. 'Além-Ambiente' is not an easy song that comes next. More intriguing than good. BIKE does not play easy to catch at the start of Arte Brute. From Zappa to Santana and sixties Indian influenced pop it is all there. It made me pay attention and with the riff opening 'O Torto Santo', I knew we were going to be alright.

Arte Brute is an album very much worth taking notice of. No, I do not have a clue what the band is singing about. It doesn't matter. The music is more than compensating for that lack of understanding.

Wout de Natris

You can listen to and order Arte Bruta here:

https://bikeoficial.bandcamp.com/album/arte-bruta