Showing posts with label Finland. Show all posts
Showing posts with label Finland. Show all posts

Thursday, 15 May 2025

After Dark Hour. Ina Forsman

After Dark Hour is alweer het vierde studioalbum van de Finse muzikante Ina Forsman, die niet alleen een nog aangenamer geluid laat horen maar ook nog maar eens bewijst dat ze een van de allerbeste soulzangeressen van het moment is.

Het is een klein wonder en tegelijkertijd een grote schande dat Ina Forsman nog altijd zo onbekend is. De Finse muzikante laat immers al een aantal albums horen dat ze een geweldige zangeres is met meer soul in haar pink dat de meeste van haar tijdgenoten in hun hele lijf. De Finse muzikanten die zijn te horen op After Dark Hour spelen track na track de pannen van het dak op een album dat vooral teruggrijpt op de soul van weleer, maar het is de sensationele soulstem van Ina Forsman die de meeste indruk maakt. Het is echt de hoogste tijd dat Ina Forsman wereldberoemd gaat worden, want soulzangeressen van het niveau van de Finse muzikante zijn er echt maar heel weinig.

In de recente lijsten met nieuwe albums kwam ik het album helaas niet tegen, maar gelukkig wees iemand me op het nieuwe album van Ina Forsman, dat recent verschen. De Finse zangeres leverde de afgelopen tien jaar drie uitstekende studioalbums en een prima live-album af en het zijn albums die haar wat mij betreft wereldberoemd hadden moeten maken. Ina Forsman is immers een geweldige zangeres en maakt muziek waarvan je alleen maar zielsgelukkig kunt worden.

De Finse muzikante trok in eigen land ooit als tiener de aandacht in de Finse versie van Idols, waarna ze de kans kreeg om haar titelloze debuutalbum in Austin, Texas, op te nemen. Het album uit 2016 vermaakte met een aangename mix van soul, blues en jazz en imponeerde met de soulvolle stem van Ina Forsman.

Het is een stem die nog wat meer overtuigde op het wederom in Austin opgenomen Been Meaning To Tell You (2019), waarna Ina Forsman op All There Is (2022) liet horen dat ook Finse muzikanten weten hoe soul en blues moeten klinken. Na het prima live-album van vorig jaar keert Ina Forsman deze week terug met After Dark Hour.

De muzikante uit Helsinki, die momenteel Berlijn als thuisbasis heeft, is nog altijd nog niet wereldberoemd en laat op haar nieuwe album wederom horen hoe onterecht dat is. After Dark Hour volgt op een zware tijd waarin Ina Forsman te maken kreeg met een writer’s blok. Het is een blokkade die ze heeft overwonnen, want de persoonlijke songs op haar nieuwe album zijn van hoog niveau.

Het vierde studioalbum van Ina Forsman werd opgenomen in een ondergrondse studio in Finland, waarin de buitenwereld aan het zicht was onttrokken en er ook geen verbinding was met het Internet. Het zorgde ervoor dat Ina Forsman en de muzikanten die zijn te horen op het album zich volledig konden focussen op de muziek en dat hoor je.

After Dark Hour werd gemaakt met een aantal geweldige Finse muzikanten, die nog maar eens bewijzen dat authentiek klinkende soul niet alleen in het zuiden van de Verenigde Staten kan worden gemaakt. Op haar nieuwe album kiest Ina Forsman nog wat nadrukkelijker voor de soulmuziek en dan vooral de soulmuziek zoals die ook in de jaren 60 en 70 werd gemaakt.

De muzikanten op het album spelen de pannen van het dak in de meer ingetogen soulsongs en in de wat meer uptempo soulsongs met een vleugje Motown en wat klinkt dat lekker. De broeierige soul op het album slaat zich als een warme deken om je heen, waarna je verpletterd wordt door de weergaloze stem van Ina Forsman.

De Finse muzikante zong op haar vorige albums al de sterren van de hemel, maar op After Dark Hour doet ze er nog een schepje bovenop. In de wat door Motown geïnspireerde songs hoor je wat van Amy Winehouse, maar het mooist zijn wat mij betreft de slepende soulballads waarin ze zang bijna buitenaards goed is en kippenvel met geen mogelijkheid is te voorkomen. In de akoestische slottrack horen we weer een andere kant van Ina Forsman en ook dat is prachtig.

Het is moeilijk te geloven dat een zangeres van het kaliber van Ina Forsman nog altijd zo onbekend is en het feit dat het nieuwe album niet eens wordt genoemd in de meeste releaselijsten is geen goed teken. Ook After Dark Hour is echter weer een fantastisch album van de Finse zangeres die de lat in vocaal opzicht nog een stukje hoger legt en echt tien klassen beter is dan de meeste andere soulzangeressen van het moment. Ga dat horen!

Erwin Zijleman

Monday, 12 May 2025

Like The First Time. The Bablers

The Bablers were introduced to this blog through the singles' section a few weeks ago. I wrote on the single presented there: "Judging by 'Where The Wind Blows' it could be an album that combines Paul McCartney style The Beatles ballads with The Connells' '74-75'". And I've found that goes for most of Like The First Time.

Let me own up and write that I'm totally strapped for time, but do not want you to miss out on this fine album. This review is going to be short but nice. The Bablers are from Finland and have been around since the late 70s when the members started to play music together as teenager, leading to the band's debut album 'What's All About'. The band returned in 2022 with a new line up, singer-songwriter and guitarist Arto Tamminen, drummer Janne Haavisto, bassist Pekka Gröhn and guitarist Hannu Pikkarainen, with the album 'Psychedelic Circus'.

Oddly enough, this new album is not new. It was released only in Japan in 1998 and now, thanks to Big Stir Records has a global release for the first time. The album from the get go reminded me of 'Catch All' an album from the year 2000 by a collaboration band of friends called Swag. And now I find Like The First Time was released two years before 'Catch All'.

In short, if you like The Beatles, as band and solo, The Travelling Willburies, ELO, Tom Petty, Like The First Time is an album to check out. It is filled to the brim with songs that instantly please. Don't expect a big spectacle, antics or shenanigans, The Bablers present true songs and nothing else. Yes, that includes a rocking song like 'Thinking Of You'. Like The First Time contains songs to listen to and enjoy from second one to the very last. My advice? Give it a try, folks.

Wout de Natris - van der Borght

Thursday, 18 August 2022

All There Is. Ina Forsman

De Finse muzikante Ina Forsman liet op haar eerste twee albums al horen dat ze behoort tot de beste soulzangeressen van het moment, maar op het veelzijdige All There Is doet ze er nog een flinke schep bovenop.

De eerste twee albums van Ina Forsman werden helaas in betrekkelijk kleine kring opgepikt, maar met haar derde album moet de Finse muzikante de wereld toch aan haar voeten hebben liggen. Met All There Is heeft de muzikante uit Berlijn een veelzijdig album vol tijdloze soulmuziek met hier en daar een vleugje jazz en pop afgeleverd. In muzikaal opzicht klinkt het verzorgd en aangenaam, maar het sterkste wapen van Ina Forsman is haar fantastische stem. Het is een stem met een kracht om bang van te worden, maar de Finse muzikante kan ook prachtig doseren, wat de impact van haar stem enorm vergroot. Op All There Is zingt Ina Forsman tien songs lang de sterren van de hemel en laat ze in het huidige speelveld echt iedereen achter zich.

Met All There Is levert de Finse muzikante Ina Forsman deze week haar derde album af. Het is de opvolger van haar titelloze debuutalbum uit 2016 en Been Meaning To Tell You uit 2019 en dat vond ik twee geweldige albums. Ina Forsman maakte op 17-jarige leeftijd flinke indruk in de Finse editie van de talentenjacht Idols, maar liet een paar jaar later op haar debuutalbum horen dat ze het niveau van de talentenjachten volledig was ontstegen en met de besten mee kon. 

Dat was vooral de verdienste van haar geweldige stem, maar ook het feit dat ze haar eerste twee albums in Austin, Texas, kon opnemen met een stel ervaren topmuzikanten droeg bij aan de kracht van deze albums. All There Is werd, in tegenstelling tot zijn twee voorgangers, niet opgenomen in Austin, maar in haar geboortestad Helsinki en haar huidige thuisbasis Berlijn. De Amerikaanse bluesmuzikanten die waren te horen op de vorige albums zijn verruild voor voornamelijk Finse muzikanten, maar All There Is klinkt zeker niet minder dan de vorige albums van de Finse muzikante. 

Ina Forsman legt op haar derde album wel wat andere accenten. All There Is bevat vooral invloeden uit de soul en het is vaak soul met een wat nostalgisch randje, waardoor het album hier en daar zo lijkt weggelopen uit de jaren 60 en 70. Naast invloeden uit de soul zijn vooral invloeden uit de jazz en de pop hoorbaar, wat van All There Is een lekker veelzijdig album maakt. 

In muzikaal opzicht klinkt het allemaal net wat anders dan we van Ina Forsman gewend zijn, maar zeker na enige gewenning klinkt het wat mij betreft bijzonder lekker. Ook op de songs heb ik niets aan te merken. Ina Forsman liet ook op haar vorige albums al horen dat ze lekker in het gehoor liggende songs kan schrijven en ook All There Is staat er weer vol mee. 

Muziek en songs zijn bij Ina Forsman echter deels bijzaak, want ook op haar derde soloalbum draait weer alles om haar stem (al zijn goede muziek en sterke songs natuurlijk nooit weg). All There Is opent wat voorzichtig met lekker in het gehoor liggende soulpop, maar als de stem van Ina Forsman is warm gedraaid gaan alle registers open. 

De Finse muzikante beschikt over een stem die uit kan pakken tot orkaankracht, maar in tegenstelling tot de meeste soulzangeressen van haar leeftijd weet Ina Forsman wat doseren is. Stevige uithalen worden continu afgewisseld met gevoelige en ingetogen passages, wat niet alleen zorgt voor veel dynamiek, maar ook voor een hele prettige luisterervaring. 

Ina Forsman laat ook op All There Is weer horen dat ze behoort tot de beste zangeressen van het moment en hoewel ze me al van mijn sokken blies met haar eerste twee albums, vind ik All There Is in vocaal opzicht nog een paar klassen beter dan de vorige albums van de Finse muzikante. 

In een aantal tracks hoor je dat Ina Forsman met speels gemak in de voetsporen van Amy Winehouse kan treden, maar bij beluistering van All There Is heb ik toch vooral associaties met Donna Summer in haar allerbeste dagen en dat is wat mij betreft een groot compliment, al hoop ik dat de levenswandel van Ina Forsman wat gelukkiger is en haar niveau een stuk constanter. 

Ina Forsman slaat op haar derde album net wat andere wegen in en het zijn wegen die haar met een beetje geluk wereldberoemd gaan maken, want er kunnen momenteel maar weinig zangeressen tippen aan deze geweldige zangeres uit Finland. Ik begon met idioot hoge verwachtingen aan All There Is, maar Ina Forsman overtreft ze allemaal. Bijzonder indrukwekkend.

Erwin Zijleman