Signs. Charlie Marie

De Amerikaanse muzikante Charlie Marie woont tegenwoordig ver weg van Nashville, maar heeft met Signs een geweldig album gemaakt, dat zeker moet worden opgepikt in de Amerikaanse muziekhoofdstad.

Het eerste dat opvalt bij beluistering van het album Signs van Charlie Marie is haar stem. Het is een stem met heel veel kracht, maar de Amerikaanse muzikante zingt ook met veel gevoel en souplesse. Het is een stem die is gemaakt voor countrymuziek en die maakt Charlie Marie dan ook, al is het geen countrymuziek die makkelijk in een hokje is te plaatsen. Signs bevat invloeden uit de traditionele countrymuziek uit het verleden, kan af en toe lekker stevig klinken, maar het album klinkt ook eigentijds. Het is de stem van Charlie Marie die de meeste indruk maakt, maar in muzikaal opzicht staat het album als een huis en ook de songs zijn van hoog niveau. Mis dit geweldige album niet.

Ik was ruim vijf jaar geleden heel enthousiast over Ramble On, het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Charlie Marie. Het is een album dat vaak klinkt als een wat traditioneel countryalbum van vele decennia geleden, maar je hoort ook wel dat het een album van deze tijd is. Charlie Marie laat zich op haar debuutalbum begeleiden door een fantastische band en maakt indruk met prima songs, maar ze imponeert met haar buitengewoon krachtige stem, die af en toe met orkaankracht uit de speakers komt, maar ook fraai kan doseren. 

Ondanks mijn goede ervaringen met het debuutalbum van Charlie Marie, viel het in juni verschenen Signs bijna tussen wal en schip. Dat was een misser van jewelste geweest, want het tweede album van Charlie Marie is nog een stuk beter dan haar debuutalbum en misstaat zeker niet tussen de beste rootsalbums van het moment. 

De muzikante uit Warren, Rhode Island, heeft de tijd genomen voor de opvolger van Ramble On. Na de release van haar debuutalbum reisde ze lange tijd door de Verenigde Staten, waarbij ze werd omringd met heel muziek uit het verleden en het heden. Het leverde heel veel inspiratie op voor haar tweede album, dat voortborduurt op haar debuutalbum, maar ook stappen zet. 

Charlie Marie maakte haar tweede album met een compacte band, maar ook Signs klinkt weer geweldig. De ritmesectie speelt degelijk, de steel gitaar zorgt voor mooie accenten, maar het geluid op het album wordt vooral bepaald door de geweldig spelende gitarist Nick Mercado. 

Net als Ramble On is ook Signs een album dat ver verwijderd blijft van de countrypop zoals die momenteel in Nashville wordt gemaakt. Ook op haar nieuwe album laat Charlie Marie zich beïnvloeden door countrymuziek uit het verleden, maar het klinkt geen moment als retro. De Amerikaanse muzikante beweert op haar bandcamp pagina dat ze “classic country music for the modern world” maakt en dat is een mooie omschrijving. 

Het is muziek die anders klinkt dan de gepolijste countrypop van het moment, maar ik hoor ook niet meer dan wat invloeden van de traditionele countrymuziek uit het verleden. De muziek is soms lekker stevig, maar de band van Charlie Marie laat ook veel ruimte over. Die ruimte vult de Amerikaanse muzikante ook dit keer met haar imposante stem. 

Ook op Signs valt op hoe krachtig de stem van Charlie Marie is. Ze kan stevig uithalen met haar stem, maar ik vind de zang op Signs nergens over de top. De zang knalt af en toe uit de speakers, maar Charlie Marie kan ook meer ingetogen en met veel gevoel zingen. Het is knap hoe ze binnen een paar noten kan doseren van orkaankracht naar een subtiel briesje, zonder dat het gekunsteld klinkt. Ook als ze vol uithaalt is de zang van Charlie Marie zuiver en dat is knap. Het is een stem die is gemaakt voor wat traditioneler klinkende countrymuziek en voor wat stevigere countryrock en honky tonk, maar ook als Charlie Marie gas terugneemt met haar stem, maakt ze makkelijk indruk. 

Ik kan er nog steeds niet bij dat ik dit album bijna over het hoofd heb gezien en begrijp ook niet dat er tot dusver vrij weinig aandacht is voor Signs, want wat is dit een topalbum. Charlie Marie opereert ver van de spotlights in Nashville, maar ze verdient haar plekje in deze spotlights absoluut.

Erwin Zijleman

 

Je kunt Signs hier luisteren en bestellen:

https://charliemarie.bandcamp.com/album/signs

On The Ranch. Emily Nenni

Emily Nenni kiest op On The Ranch voor een wat traditioneler klinkend country en honky tonk geluid, maar wat zit er veel vaart in de door gitaren gedomineerde instrumentatie en vuur in haar krachtige stem.

Het is nog altijd dringen binnen de Amerikaanse rootsmuziek met iedere week stapels nieuwe albums, maar On The Ranch van Emily Nenni viel direct op. Het tweede album van de muzikante uit Nashville klinkt wat traditioneler dan de meeste andere rootsalbums van het moment, maar verwacht geen gezapige country. On The Ranch is mooi ingekleurd met gitaren, dobro en pedal steel wat een aangenaam ruw en lekker dynamisch geluid oplevert. Emily Nenni beschikt ook nog eens over een stem die is gemaakt voor dit soort muziek. Het is een stem waarin kracht en emotie fraai in balans zijn en het is een stem die On The Ranch een nostalgisch tintje geeft. Heerlijk album.

De Amerikaanse singer-songwriter Emily Nenni heeft voor de cover van haar nieuwe album een cowboyhoed opgezet en heeft haar album ook nog eens On The Ranch genoemd. Alle reden dus om een lekker traditioneel rootsalbum te verwachten en dat is ook precies wat je krijgt.

Op basis van de informatie die het album vooruit snelde had ik al eens geluisterd naar het in 2018 verschenen debuutalbum van de muzikante uit Nashville, Tennessee, en dat album, Hell Of A Woman, maakte stiekem toch wel wat indruk. Het debuutalbum van Emily Nenni klonk inderdaad behoorlijk traditioneel, maar ook onweerstaanbaar lekker, wat deels de verdienste was van het door gitaren gedomineerde geluid op het album, maar ook de krachtige stem van de Amerikaanse muzikante deed een flinke duit in het zakje.

In November verscheen het tweede album van Emily Nenni en On The Ranch vind ik nog wat beter dan het vier jaar geleden nauwelijks opgemerkte debuut. Emily Nenni schetst op haar bandcamp pagina de ultieme setting voor haar tweede album: “The sun sets over the ranch, a can of beer cracks, and an acoustic guitar wrangles the day’s thoughts and memories into a semblance of order”.

Het is een setting die nogal afwijkt van de setting waarin ik deze recensie schrijf: “een druilerig Leiden op een hele vroege zondagochtend met een kopje koffie en de opdracht om orde te scheppen in de releasechaos van deze week”. Ook in deze setting doet het tweede album van Emily Nenni het echter uitstekend.

De muzikante uit Nashville heeft het geluid van haar uitstekende debuutalbum nog wat verder geperfectioneerd en maakt direct vanaf de eerste noten indruk met een stem die gemaakt is voor de countrymuziek en een lekker vol geluid vol heerlijk gitaarwerk. Het is een geluid vol twang met veel invloeden uit de country en een aangename dosis honky tonk. Emily Nenni heeft op On The Ranch vaak genoeg aan bas, drums en gitaar, waarna dobro en pedal steel voor de fraaie versiersels mogen zorgen.

In Nashville worden de meeste jonge zangeressen momenteel de kant van de countrypop op geduwd, maar daar blijft Emily Nenni ver van verwijderd. On The Ranch is een lekker traditioneel en bij vlagen lekker ruw klinkend rootsalbum, waarop de Amerikaanse muzikante mooie verhalen vertelt.

Ik heb stapels van dit soort albums, maar ik hoor er tegenwoordig echt veel te weinig, waardoor de muziek van Emily Nenni er voor mij uitspringt deze week. Zeker wanneer Emily Nenni een onvervalste snik van stal haalt en de gitaren en de pedal steel met haar meehuilen, herinnert On The Ranch aan countryalbums van heel lang geleden, maar het tweede album van de Amerikaanse muzikante past ook prima binnen het aanbod van het moment en zal zowel liefhebbers van traditionele als wat alternatievere country aanspreken.

Ik heb Amerikaanse rootsmuziek over het algemeen liever net wat moderner dan Emily Nenni laat horen op On The Ranch, maar dit album heeft wat. Doe je ogen even dicht en je bent op de ranch die de Amerikaanse muzikante op haar bandcamp pagina schetst. De zon gaat onder op een broeierige avond, het bier vloeit, er is even tijd om de dag te overdenken en dan pakt Emily Nenni haar gitaar er bij. Heerlijk.

Erwin Zijleman

 

Je kunt On The Ranch hier luisteren en bestellen:

https://emilynenni.bandcamp.com/album/on-the-ranch