Ik heb totaal geen verstand van klassieke muziek. Natuurlijk, door de jaren heen komen er bij allerlei gelegenheden klassieke muziek voorbij. Enkele stukken zelfs zo vaak dat ik het herken en ook de componist kan noemen. Een ander voorbeeld is popbands die klassieke muziek ombouwen tot rock. Het eerste voorbeeld uit mijn leven dat ik kan noemen, is Ekseption, een Nederlandse rock band die rond 1970 een aantal hitsingles scoorde met bewerkingen van klassieke stukken. Hun eerste hit 'The 5th' maakte grote indruk op me en ook de derde single. 'Air', is nog steeds van grote schoonheid. Ik ging voor de power in die songs, de vette drums en de enorm aangezette orgelklanken van Rick van der Linden. Tegenwoordig wordt Ekseption onder symfonische rock geschaard, neem ik aan, maar die term bestond in 1969 nog niet. Later leerde ik dat de orgelpartij in het twee jaar oudere 'A Whiter Shade Of Pale' op een stuk van Bach is gebaseerd. Ik had toen geen idee.
Waarom deze inleiding? Omdat Mijn Lief en ik vandaag op een verjaardagsfeest van een vriendin waren. Haar man gaf haar als cadeau een klassiek huisconcert cadeau. Ik heb de achternaam van de dame in kwestie niet opgevangen, Diane of Diana is haar voornaam. Zij speelde een stuk van Bach en een late variatie van Haydn. De triolen vlogen over de toetsen van de vleugel die in huis staat en allerlei andere stukjes die mij als van een ongelofelijke complexiteit voor kwamen. Het is gewoon mooi om daar zo dicht bij te staan. Bij een huisconcert maakt het bijna niet uit wie er speelt of wat, zo dichtbij de artiest kunnen staan, is altijd indrukwekkend.
Deze vrouw moet er duizenden uren oefenen op hebben zetten, als het niet meer is. En toch zie en hoor je het verschil tussen heel competent en goed zijn en virtuoos. Kleine haperingen, een foute aanslag of half aangeraakte toets. Tegelijkertijd komt het stuk volledig tot leven en weet zij de schoonheid die in de noten voor haar neus verscholen liggen naar boven te brengen en de mensen die gezellig stonden te kletsen geheel stil te krijgen (op een paar cultuurbarbaren achter in de tuin, die niet de moeite namen om te komen luisteren. Lokale politiek gaat altijd voor heb ik door de jaren heen geleerd.) Het zet mij niet aan om naar klassiek te gaan luisteren. Meestal raak ik verveeld na enige tijd.
Zo had ik een totaal onverwachte, maar mooie muzikale ervaring en wat een mooi verjaardagscadeau, lijkt me. De jarige zat te glunderen op haar stoel voor de vleugel.
Wout de Natris - van der Borght
No comments:
Post a Comment