Een dubbel afscheid bij "De Betjes"

Advies voor Lande

Afgelopen week overleden vier dagen uit elkaar mijn broer Marc en zwager Pascal. Samen met onze gezamenlijke vriend Jaco vormden wij "De Betjes". Vier mannen van een zekere leeftijd die twee keer per jaar naar Rotown trokken. Die zaal lag zo ongeveer tussen onze woonplaatsen in en dus een goede plek om dat te doen. Vooraf eten en een paar biertjes en daarna muziek. Meestal een alternatief gitaarbandje.

Pascal, Jaco en ik draaiden in onze jeugd geregeld muziek samen. Wij gingen allemaal onze eigen weg. Jaco verloren we wat uit het oog. Tot die kerstavond in 2022. Mijn familie had al een aantal jaar de traditie om op kerstavond bij elkaar te komen in de kroeg van broer Michael. Die avond liep Jaco binnen en al snel zaten wij drieën te praten over alle optredens waar we samen naar toe zijn geweest. Dexys Midnight Runners (met Doe Maar), Van Morrison, The Rolling Stones, Joe Jackson, Simon & Garfunkel, Frank Zappa, Werchter, Lochem en vast nog wel meer. Waarom gaan we dat niet weer doen, vroeg Pascal en zo was een idee geboren.

The Beths. Foto: WdN-vdB

"Dan ga ik ook mee", zei broer Marc. "Hè"?, was het antwoord. Wij hadden Marc toentertijd nooit kunnen betrappen op enige muzikale interesse. Die was in onze vroegste jeugd beperkt gebleven tot de paar maanden dat hij logeerde bij een oom en tante en onze nicht Tineke hem blootstelde aan singletjes en Radio Veronica. 'Dandy' kon hij lekker meezingen, kan ik me herinneren. Het hoogtepunt van zijn muzikaliteit was in de de Lambertus kerk in Kralingen tijdens het Hosanna in den hoge, luidkeels mee te zingen "Hoog Sammy, kijk omhoog, Sammy". Veel afkeurende blikken ongetwijfeld en ssst geluiden.

Dus Marc ging mee en en passant werd het ook een verjaardagscadeau voor broer Michael. Het werd heel gezellig vooraf en tijdens het concert van The Beths. Marc gaf de zangeres in het voorprogramma nog enkele welgemeende adviezen. Maar "De Betjes" waren geboren. We zijn nog naar ettelijke concerten geweest, tot en met afgelopen oktober bij La Luz. Waar Jaco rustig achterin stond, met Marc. Pascal die steeds dichterbij komt en duidelijk stond te genieten, met mij dicht in zijn buurt. Wat Marc er echt van vond hoorde ik van zijn goede vriend Leon afgelopen weekend. Hij vond de muziek vreselijk, maar het was heel gezellig om samen op pad te gaan. Zelf denk ik dat het wel meevalt. Alleen Mood Bored en Pom, dat was teringherrie.

La Luz. Foto WdN-vdB

Bij een recentelijk bezoek in het ziekenhuis waar hij lag, vroeg Pascal me om nog een keer samen plaatjes te draaien. Dat werd noodgedwongen een Spotifylijst in het ziekenhuis. Samen met Jaco heb ik een lijst samengesteld op basis van de onze concerten samen van toen en The Beths van nu. Er werden heel veel herinneringen opgehaald en Pascal heeft daar enorm van genoten. Wij hebben zo goed afscheid kunnen nemen van elkaar met een van de dingen die ons bond, muziek. Marc was toen al te ziek. De snelheid van zijn ziekte is niet te bevatten, maar dat geldt voor Pascal ook. De eerste heeft de ander echter compleet ingehaald.

"De Betjes" is de helft van zijn leden kwijt, maar bovenal een broer, zwager en vrienden. Jaco en ik gaan door, te beginnen met DEADLETTER. Wat een wrange, maar toepasselijke naam.

Mannen, ik zie jullie aan de andere kant. Zet de Tripel Karmeliet maar klaar. 

Wout de Natris - van de Borght